موج عشق

می دانم خیلی وقت است که رنج و غم و درد مرا بیمار کرده اند

 بیماری که حتی یک روز با نشنیدن صدای تو روحش به آسمان

 بار سفر را می بندد و با این دنیا وداع میگوید با اینکه در کنارم نیستی و

 دستانم حرارت دستانت را لمس نمی کند اما همیشه تو را با خود دارم تو

 هستی که به زندکی یخی من گرما می دهی تو هستی وقتی تمام در های

 نا میدی برویم بسته می شود باز یک در است که قفل هایش سبز و کلید

  طلایی اش بدست توست  ای کاش می شد تمام لحظه هایت را بربایم و

 به خود اختصاص دهم کاش می شد تورا بربایم و دراختیار آغوشم بسپارم

 می دانم که امکان ندارد. فاصله ها این ارزو را محال کرده است

اما باز هم امید است که استوارم می سازد

به خدای مسیح و به جاودانگی عشق سوگند می خورم که

لحطه ها را برای تو بخواهم و تو را برای خودم و باشد که  

ما موج عشق را بر دست بگیریم.

نوشته شده توسط تکسار در دوشنبه بیست و هشتم مرداد 1387 ساعت 16:50 موضوع | لینک ثابت